Het schip met een verhaal

De Atlantische Oceaan kon behoorlijk onstuimig zijn. Het nieuwe vlaggenschip van de Holland-Amerika Lijn moest daar tegen kunnen.

Het ss Rotterdam kreeg daarom een scherpe, hoge boeg en twee rookkanalen in plaats van de gebruikelijke grote schoorsteen. Een opvallend ontwerp voor die tijd. Later zouden andere schepen het voorbeeld volgen.

Ook binnen werd vooruitgekeken. Bekende architecten, ontwerpers en kunstenaars werkten met materialen als kunststof, keramiek en aluminium. Modern voor toen. En op veel plekken nog altijd te zien.

Koningin Juliana hakt met een zilveren bijl een draad door. De champagnefles breekt tegen het schip.

“Ik geef u de naam Rotterdam en wens u behouden vaart.”

Tienduizenden mensen langs de Nieuwe Maas kijken toe. Het ss Rotterdam heeft officieel een naam.

Een jaar later is het zover. Het ss Rotterdam vertrekt voor haar eerste reis naar New York, met 1.200 passagiers en genodigden aan boord. Ook kroonprinses Beatrix vaart mee.

Voor acht dagen varen gaat er aardig wat proviand mee: 31.000 eieren, 4.000 kroppen sla, 2.000 kilo roomboter en 10.000 kilo rundvlees.

Eenmaal in New York wachten waterspuitende sleepboten het schip op. Geen onopgemerkte binnenkomst dus.

Het ss Rotterdam vaart over de Atlantische Oceaan en maakt cruises naar verschillende bestemmingen. Met haar 228 meter lengte trekt ze in havens volop bekijks.

Het schip is inmiddels niet alleen vervoer. De reis zelf wordt steeds belangrijker.

Vliegen wordt goedkoper en vooral een stuk sneller. De transatlantische lijnvaart naar New York stopt.

Voor het ss Rotterdam betekent dat niet het einde. Al bij de bouw is rekening gehouden met een tweede leven als cruiseschip. Verschuifbare panelen in het trappenhuis, die eerst de eerste klasse en toeristenklasse van elkaar scheidden, kunnen worden geopend.

De klassen verdwijnen. Het cruisen blijft.

De veiligheidseisen voor cruiseschepen worden strenger en het ss Rotterdam voldoet niet meer overal aan. Een grote renovatie wordt voor de Holland-Amerika Lijn te kostbaar.

Nieuwere schepen nemen het over. Het ss Rotterdam heeft dan inmiddels iets wat moeilijker te vervangen is: een plek in de maritieme geschiedenis.

Premier Cruises neemt het schip over en geeft haar een nieuwe naam: Rembrandt.

Na aanpassingen begint het schip opnieuw aan cruises door onder meer Europa. In 1998 keert ze nog even terug naar Rotterdam. Duizenden mensen komen kijken.

Blijkbaar waren ze haar niet vergeten.

De Stichting behoud stoomschip Rotterdam zet zich sinds 2001 in om het schip terug naar Nederland te halen, met succes.

Via Gibraltar krijgt het ss Rotterdam uiteindelijk een nieuwe toekomst op Katendrecht. Ook haar oude naam komt terug. Het plan: het schip behouden én een nieuwe functie geven.Het ss Rotterdam is onderweg naar huis.

Zelf varen zit er inmiddels niet meer in. Sleepboten brengen het ss Rotterdam van Gibraltar naar Cadiz, Gdansk en Wilhelmshaven. Onderweg wordt het schip uitgebreid gerestaureerd. De grijze romp en goudgele bies keren terug, net als de naam op de boeg. Interieurs, kunstwerken, salons en meubels worden waar mogelijk in oude staat hersteld. Zelfs wandkleden worden opnieuw geweven.

Tegelijkertijd wordt het schip voorbereid op een nieuw leven met hotelkamers, restaurants en andere voorzieningen.

Na bijna vijftig jaar komt het ss Rotterdam terug naar de stad waarvan ze de naam draagt.

Langs de route vanaf Hoek van Holland staan mensen haar op te wachten. De laatste reis eindigt op Katendrecht, waar het schip haar vaste plek krijgt.

Op 15 februari 2010 gaan de deuren open voor het publiek. Vanaf dat moment hoef je geen oceaan meer over om aan boord te stappen.

Op 12 juni 2013 wordt het ss Rotterdam officieel onderdeel van Westcord Hotels. Het voormalige vlaggenschip krijgt daarmee een plek binnen het Nederlandse familiebedrijf. Niet meer om de wereld over te varen, maar als hotel, restaurant, evenementenlocatie en plek om haar geschiedenis te ontdekken.

ss Rotterdam en Hotel New York weer samen

Met het ss Rotterdam en Hotel New York komen twee plekken uit de geschiedenis van de Holland-Amerika Lijn weer binnen één familie samen. Het ene was het vlaggenschip. Het andere het voormalige hoofdkantoor van de Holland-Amerika Lijn.

En tegenwoordig liggen ze gewoon bij elkaar om de hoek.